Nu we al een paar maanden televisie hebben, valt het op dat er naast heel wat interessante programma's en series ook heel wat rommel zit. En heel toevallig zit de meeste rommel op ...u raadt het vast... Rommel-TV. Nog nooit van gehoord? Wel, het zit in elk geval op mijn TV-Abonnement onder de naam "GunkTV" (spreekt uit Dzjeunk-tievie oftewel JunkTV).
Tijdens de dag staan er schreeuwlelijke Games-programma's op het menu met slechte presentatoren, oninteressant gewauwel en een regie waar de Pak De Poen Show nog niet aan kan tippen. Zo kan je een uur lang kijken naar een voetbalwedstrijdspel tussen twee bejaarde presentatoren of kijken hoe de benaming "PeWi" een koosnaampje wordt. Maar het meest platte hebben de heren (ik kan me niet voorstellen dat er ook dames aan meewerken) voor 's nachts bewaard. Dan kan je gedurende een uur kijken naar schaarsgeklede jonge meisjes (16 jaar?) die suggestief in bikini trampoline springen of op een mechanische stier rijden. Alles wat er aan 16-jarigen meisjes kan bewegen, wipt lustig mee in slow motion. De show heet toepasselijk "Trampoline & Bullride Girls"
Ik dacht dat we in de 21ste eeuw leefden, maar blijkbaar zijn sommigen nog vastgeroest in hun macho periode. Zouden het dezelfde producenten als die van M!LF zijn?
Posts tonen met het label televisie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label televisie. Alle posts tonen
woensdag 14 oktober 2009
donderdag 25 juni 2009
Pleegde Yasmine zelfmoord?
Ik vernam zonet via de radio dat de Vlaamse zangeres/presentatrice Yasmine overleden is. 37 was ze, en vermoedelijk ging het om zelfmoord. Het was geen geheim dat ze na de breuk met haar vrouw (Marianne Dupon) zienderogen achteruit ging.
Ik heb Yasmine eigenlijk leren kennen als zangeres toen ze liedjes bracht van Leonard Cohen. Haar andere liedjes waren mijn ding niet, maar de professionele manier waarop ze haar carrière benaderde, sprak me wel aan. Ook als presentatrice kon ik haar waarderen en je kon de laatste tijd zien aan haar presentatiewerk dat ze toch onder de indruk was van de breuk met de winnares van het tweede seizoen van De Mol.
We zullen je missen, Yasmine
Ik heb Yasmine eigenlijk leren kennen als zangeres toen ze liedjes bracht van Leonard Cohen. Haar andere liedjes waren mijn ding niet, maar de professionele manier waarop ze haar carrière benaderde, sprak me wel aan. Ook als presentatrice kon ik haar waarderen en je kon de laatste tijd zien aan haar presentatiewerk dat ze toch onder de indruk was van de breuk met de winnares van het tweede seizoen van De Mol.
We zullen je missen, Yasmine
donderdag 16 april 2009
Ik las daarnet de bespreking van 'Under a Tuscan Sun' waarin Anne schrijft : "Het is hier niet de jonge, blonde schoonheid die aan een lief geraakt, maar de vrouw met verleden - ook wel voorzien van de nodige schoonheid - die uiteindelijk het geluk vindt waar ze op wacht."
het is toch opvallend hoe alle rollen van "heldinnen" in een Hollywood film door mooie vrouwen worden gespeeld. Noem mij eens 1 film met een sympathieke hoofdrol voor een lelijke vrouw. Natuurlijk kan je dan zeggen, wat is lelijk ? Maar ik bedoel dit met puur gezond boerenverstand : er zijn geen rollen voor vrouwen die niet aan het schoonheidsideaal voldoen.
Bij mannen is dat helemaal anders : je kan de hoofdrol spelen in de duurste films en nog zo lelijk als de nacht zijn. Enkele voorbeelden ? Woody Harrelson, Josse De Pauw, Tom Hanks, Mike Meyers,...
Ok, misschien zijn ze nu ook weer niet zo lelijk, en heel wat vrouwen zullen nu antwoorden dat ze "karakter" of "charme" hebben, of nog beter : "een markante kop"... maar begrijpt u mijn punt ? Siegfried Bracke kan zonder klachten het nieuws lezen, maar zet eens een even lelijke vrouw als nieuwspresentatrice, en de hel breekt los.
Het nieuws op VTM lijkt mij trouwens meer een miss Belgium verkiezing dan een betrouwbare bron van informatie.
En wat ik me dan steeds weer afvraag : waarom willen wij mannen dat vrouwen naar een schoonheidsideaal streven ?
het is toch opvallend hoe alle rollen van "heldinnen" in een Hollywood film door mooie vrouwen worden gespeeld. Noem mij eens 1 film met een sympathieke hoofdrol voor een lelijke vrouw. Natuurlijk kan je dan zeggen, wat is lelijk ? Maar ik bedoel dit met puur gezond boerenverstand : er zijn geen rollen voor vrouwen die niet aan het schoonheidsideaal voldoen.
Bij mannen is dat helemaal anders : je kan de hoofdrol spelen in de duurste films en nog zo lelijk als de nacht zijn. Enkele voorbeelden ? Woody Harrelson, Josse De Pauw, Tom Hanks, Mike Meyers,...
Ok, misschien zijn ze nu ook weer niet zo lelijk, en heel wat vrouwen zullen nu antwoorden dat ze "karakter" of "charme" hebben, of nog beter : "een markante kop"... maar begrijpt u mijn punt ? Siegfried Bracke kan zonder klachten het nieuws lezen, maar zet eens een even lelijke vrouw als nieuwspresentatrice, en de hel breekt los.
Het nieuws op VTM lijkt mij trouwens meer een miss Belgium verkiezing dan een betrouwbare bron van informatie.
En wat ik me dan steeds weer afvraag : waarom willen wij mannen dat vrouwen naar een schoonheidsideaal streven ?
woensdag 15 april 2009
Karel van Loenen, profwielrenner
"Volgens de dopingcontrole was ik positief, omdat mijn plas een halve liter efedrine bevatte, dus ik vertelde ze dat ik voor het criterium een liter neusdruppels had gedronken, omdat ik verkouden was. Vraagt die dokter: 'Waarom heeft u die dan niet gewoon door de neus ingenomen?' Ik zeg: 'Man, denk nou even na! Die was toch verstopt!""
Bron: kees van Kooten en Wim de Bie
Bron: kees van Kooten en Wim de Bie
dinsdag 14 april 2009
Lex, Kwiskandidaat
"Om het nuttige met het aangename te verenigen, spannen mijn nieuwe vriendin en ik bij het tongzoenen altijd een flosdraadje tussen onze tanden."
Bron: Kees van Kooten en Wim de Bie
Bron: Kees van Kooten en Wim de Bie
maandag 13 april 2009
Welke Pillen Slik Jij?
"Hee, Koos! Heb je nog zo'n methyleendioxymethamfetaminepil voor me?"
"Je bedoelt XTC, Rob?"
"Ja! Mozes Kriebel, ik kan die naam maar niet onthouden!"
Bron: Van Kooten en De Bie
"Je bedoelt XTC, Rob?"
"Ja! Mozes Kriebel, ik kan die naam maar niet onthouden!"
Bron: Van Kooten en De Bie
donderdag 9 april 2009
Kapitein Zeppos
Ik herinner me Kapitein Zeppos nog levendig, maar aangezien de series dateren van de jaren '60 is het zo goed als onmogelijk dat ik de originele uitzendingen heb gezien. Waarschijnlijk werd het in de jaren '70 op woensdagnamiddag opnieuw uitgezonden.
Kapitein Zeppos is een Vlaamse jeugdreeks die zijn oorsprong vond in 1964. Zeppos reed in de 2e en 3e reeks met een amphicar, met als gevolg dat dergelijke wagen nog steeds een "Zeppos" wordt genoemd. De bekende titelmelodie is Living It Up van Bert Kaempfert. In reeks 2 en 3 werd dan weer gretig gebruik gemaakt van de muziek uit de Britse spionagefilm "Sebastian", muziek geschreven door Jerry Goldsmith. De serie werd vooral opgenomen in de gemeente Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek in Vlaams-Brabant.
Er werden in totaal drie reeksen van Kapitein Zeppos gemaakt:
1. Belderbos (1964)
2. De Eglantier (1968)
3. Tweng (1968)
Er deden een heleboel bekende acteurs aan mee: Senne Rouffaer, Dora Van Der Groen, Ward de Ravet, Jacky Morel...
Kapitein Zeppos is een Vlaamse jeugdreeks die zijn oorsprong vond in 1964. Zeppos reed in de 2e en 3e reeks met een amphicar, met als gevolg dat dergelijke wagen nog steeds een "Zeppos" wordt genoemd. De bekende titelmelodie is Living It Up van Bert Kaempfert. In reeks 2 en 3 werd dan weer gretig gebruik gemaakt van de muziek uit de Britse spionagefilm "Sebastian", muziek geschreven door Jerry Goldsmith. De serie werd vooral opgenomen in de gemeente Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek in Vlaams-Brabant.
Er werden in totaal drie reeksen van Kapitein Zeppos gemaakt:
1. Belderbos (1964)
2. De Eglantier (1968)
3. Tweng (1968)
Er deden een heleboel bekende acteurs aan mee: Senne Rouffaer, Dora Van Der Groen, Ward de Ravet, Jacky Morel...
Labels:
brt,
senne rouffaer,
serie,
televisie,
vlaanderen
woensdag 8 april 2009
De Collega's - een terugblik
De Collega's is waarschijnlijk één van de meest populaire televisieprogramma's die ooit op de BRT werden uitgezond. De Collega's is een Vlaamse televisieserie die drie seizoenen lang liep, van 9 september 1978 tot 21 februari 1981. Er werden in totaal 37 afleveringen gemaakt.
De reeks speelt zich af in de kantoren van het ministerie van financiën. De ambtenaren die er werken worden karikaturaal voorgesteld: het werkritme laat veel tijd vrij die wordt opgevuld met geroddel, gekibbel, getreiter en het lezen van de krant. Eenieder heeft zijn kleine kantjes en de collega's zullen geen kans laten liggen om die uit te buiten. Er is ook een grote portie drama aanwezig, iets wat men tegenwoordig nog zelden tegenkomt in komische reeksen.
Het scenario werd geschreven door Jan Matterne, die ook het eerste seizoen regisseerde. Vincent Rouffaer regisseerde het tweede en derde seizoen. De vaste acteurs van de reeks hoorden bij het toneelgezelschap Mechels Miniatuur Teater (tegenwoordig 't Arsenaal geheten).
De Collega's genoot destijds een immense populariteit, maar ook nog lang daarna: ontelbare keren werd de reeks al heruitgezonden, laatst nog in februari-maart 2005. De reeks behoort tot het populair-culturele erfgoed van Vlaanderen en is de maatstaf waaraan andere Vlaamse sitcoms worden getoetst. Eén is de reeks sinds 2 september 2008 weer aan het herhalen.
Bron: Wikipedia
De reeks speelt zich af in de kantoren van het ministerie van financiën. De ambtenaren die er werken worden karikaturaal voorgesteld: het werkritme laat veel tijd vrij die wordt opgevuld met geroddel, gekibbel, getreiter en het lezen van de krant. Eenieder heeft zijn kleine kantjes en de collega's zullen geen kans laten liggen om die uit te buiten. Er is ook een grote portie drama aanwezig, iets wat men tegenwoordig nog zelden tegenkomt in komische reeksen.
Het scenario werd geschreven door Jan Matterne, die ook het eerste seizoen regisseerde. Vincent Rouffaer regisseerde het tweede en derde seizoen. De vaste acteurs van de reeks hoorden bij het toneelgezelschap Mechels Miniatuur Teater (tegenwoordig 't Arsenaal geheten).
De Collega's genoot destijds een immense populariteit, maar ook nog lang daarna: ontelbare keren werd de reeks al heruitgezonden, laatst nog in februari-maart 2005. De reeks behoort tot het populair-culturele erfgoed van Vlaanderen en is de maatstaf waaraan andere Vlaamse sitcoms worden getoetst. Eén is de reeks sinds 2 september 2008 weer aan het herhalen.
Bron: Wikipedia
zondag 5 april 2009
Het Zwaard van Ardoewaan
Van het Zwaard van Ardoewaan heb ik nog heel vage herinneringen. Het was een Vlaamse jeugdreeks en de eerste die in kleur werd uitgezonden door de BRT. De eerste twee maanden van de opnames werden in de studio in Waterloo de binnenopnames gemaakt. Daarna vertrok men naar Carpentras, in de Provence, voor de buitenopnames, waarbij ook de kastelen La Rousse en Le Barroux als decor gebruikt werden.
De reeks bestaat uit dertien afleveringen van een halfuur.
De reeks bestaat uit dertien afleveringen van een halfuur.
Labels:
brt,
chris lomme,
nand buyl,
serie,
televisie,
vlaanderen
zaterdag 4 april 2009
Knight Rider
Een heerlijk stukje nostalgie én kitsch is ongetwijfeld de Knight Rider serie waar wij allen tijdens de jaren '80 gretig naar kijken. David Hasselhoff (met serieus fout kapsel) viel later na zijn BayWatch periode een beetje uit de gratie, maar hier is hij stevig op dreef.
Knight Rider is een Amerikaanse televisieserie uit de jaren '80 van de 20e eeuw, met onder andere David Hasselhoff in de hoofdrol. De serie bestond uit 90 afleveringen van elk 45 minuten. Naast de serie verschenen er ook TV-films. Onder andere: "Knight Rider 2000" en "Knight Rider 2010".
De serie liep van 26 september 1982 tot 8 augustus 1986. De serie draaide om Michael Knight die als een soort moderne ridder samen met zijn technisch zeer geavanceerde 'denkende' auto KITT. werkt voor de organisatie FLAG (Foundation for Law And Government).
Bron: Wikipedia
Knight Rider is een Amerikaanse televisieserie uit de jaren '80 van de 20e eeuw, met onder andere David Hasselhoff in de hoofdrol. De serie bestond uit 90 afleveringen van elk 45 minuten. Naast de serie verschenen er ook TV-films. Onder andere: "Knight Rider 2000" en "Knight Rider 2010".
De serie liep van 26 september 1982 tot 8 augustus 1986. De serie draaide om Michael Knight die als een soort moderne ridder samen met zijn technisch zeer geavanceerde 'denkende' auto KITT. werkt voor de organisatie FLAG (Foundation for Law And Government).
Bron: Wikipedia
donderdag 2 april 2009
Mork & Mindy - een terugblik
Mork & Mindy was een Amerikaanse comedyserie, uitgezonden op ABC tussen 1978 en 1982. De serie werd ook in Nederland uitgezonden en als ik me niet vergis ook door de BRT. Mork and Mindy was een spin off van de comedy Happy Days waarin Robin Williams in een aflevering het buitenaards wezen Mork speelde die Richie Cunningham wilde ontvoeren. Die aflevering was zo populair dat er in allerijl een complete tv-serie rond Mork werd gecreëerd.
De serie gaat over Mork, een buitenaards wezen van de planeet Ork dat met een gigantisch ei op aarde landt om de gebruiken van de aardbewoners te bestuderen. Hij wordt in huis genomen door een jonge vrouw, Mindy, die hem vanaf dat moment helpt bij het leren begrijpen van de gebruiken van de aardbewoners. Mork brengt in elke aflevering verslag uit aan zijn baas Orson met een korte evaluatie van wat hij heeft meegemaakt.
In de hoofdrollen waren Robin Williams (Mork) en Pam Dawber (Mindy) te zien. Acteurs die in de serie hebben gespeeld zijn: Robert Donner (Exidor), Tom Poston (buurman Bickley), Conrad Janis (Mindy's vader Fred), Elizabeth Kerr (Mindy's oma Cora), Gina Hecht (Jean Da Vinci), Jay Thomas (Remi Da Vinci), Jim Staahl (Mindy's neef Nelson) en Jonathan Winters (zoon Mirth). Ralph James speelde (buiten beeld) Orson, de baas van Mork aan wie hij aan het eind van elke aflevering verslag moest uitbrengen.
Mork's groet bestaat uit de woorden nanu-nanu, met daarbij een opgestoken hand met de vingers in V-vorm (zoals ook in Star Trek de Vulcans groeten).
De serie heeft vier seizoenen gelopen. De serie werd geleidelijk aan steeds vreemder, met name toen Jonathan Winters in de serie opdook als Mork en Mindy's zoon Mirth (met het postuur van een volwassene). Na tegenvallende kijkcijfers werd de serie uiteindelijk van de buis gehaald. Er werd daarna nog een tekenfilmserie van gemaakt waarvoor de acteurs uit de tv-serie de stemmen inspraken.
De serie gaat over Mork, een buitenaards wezen van de planeet Ork dat met een gigantisch ei op aarde landt om de gebruiken van de aardbewoners te bestuderen. Hij wordt in huis genomen door een jonge vrouw, Mindy, die hem vanaf dat moment helpt bij het leren begrijpen van de gebruiken van de aardbewoners. Mork brengt in elke aflevering verslag uit aan zijn baas Orson met een korte evaluatie van wat hij heeft meegemaakt.
In de hoofdrollen waren Robin Williams (Mork) en Pam Dawber (Mindy) te zien. Acteurs die in de serie hebben gespeeld zijn: Robert Donner (Exidor), Tom Poston (buurman Bickley), Conrad Janis (Mindy's vader Fred), Elizabeth Kerr (Mindy's oma Cora), Gina Hecht (Jean Da Vinci), Jay Thomas (Remi Da Vinci), Jim Staahl (Mindy's neef Nelson) en Jonathan Winters (zoon Mirth). Ralph James speelde (buiten beeld) Orson, de baas van Mork aan wie hij aan het eind van elke aflevering verslag moest uitbrengen.
Mork's groet bestaat uit de woorden nanu-nanu, met daarbij een opgestoken hand met de vingers in V-vorm (zoals ook in Star Trek de Vulcans groeten).
De serie heeft vier seizoenen gelopen. De serie werd geleidelijk aan steeds vreemder, met name toen Jonathan Winters in de serie opdook als Mork en Mindy's zoon Mirth (met het postuur van een volwassene). Na tegenvallende kijkcijfers werd de serie uiteindelijk van de buis gehaald. Er werd daarna nog een tekenfilmserie van gemaakt waarvoor de acteurs uit de tv-serie de stemmen inspraken.
Labels:
brt,
happy days,
nederland,
robin williams,
televisie,
vlaanderen
woensdag 1 april 2009
Happy Days - een terugblik
Toen ik 10 of 11 was, draaide Happy Days op de Nederlandse televisie. Mogelijk oop de de BRT, maar helemaal zeker ben ik niet meer. Het hoofpersonage (The Fonz) was zo populair dat ik zelf een plastiek-leren jekker had met een pins met Fonzie's foto op. De typische "Cool, man" houding met uitgestoken duim was ook erg populair. Happy Days is een Amerikaanse televisieserie, die werd gemaakt en uitgezonden tussen 1974 en 1984.
Happy Days is een nostalgische terugblik op de jaren '50 van de twintigste eeuw, gesitueerd rondom het gezin Cunningham in Milwaukee en huisvriend Fonzie. Alhoewel Fonzie (een rol van Henry Winkler) in eerste instantie een bijfiguur was, werd zijn rol steeds belangrijker en werd hij uiteindelijk vanaf 1980 als eerste gecrediteerd. De rol van Richie Cunningham, de tienerzoon uit het gezin, werd gespeeld door Ron Howard, die niet alleen als acteur, maar ook als regisseur en producent naam zou maken.
De serie kreeg vier spin-offs: Laverne & Shirley, Blansky's Beauties, Mork and Mindy en Joanie Loves Chachi. Ook werd er een geanimeerde serie gemaakt genaamd The Fonz and the Happy Days Gang.
In Nederland werd de serie van 1977 tot 1978 door de AVRO vertoond. Vanaf 1982 was Happy Days te zien op Veronica.
Happy Days is een nostalgische terugblik op de jaren '50 van de twintigste eeuw, gesitueerd rondom het gezin Cunningham in Milwaukee en huisvriend Fonzie. Alhoewel Fonzie (een rol van Henry Winkler) in eerste instantie een bijfiguur was, werd zijn rol steeds belangrijker en werd hij uiteindelijk vanaf 1980 als eerste gecrediteerd. De rol van Richie Cunningham, de tienerzoon uit het gezin, werd gespeeld door Ron Howard, die niet alleen als acteur, maar ook als regisseur en producent naam zou maken.
De serie kreeg vier spin-offs: Laverne & Shirley, Blansky's Beauties, Mork and Mindy en Joanie Loves Chachi. Ook werd er een geanimeerde serie gemaakt genaamd The Fonz and the Happy Days Gang.
In Nederland werd de serie van 1977 tot 1978 door de AVRO vertoond. Vanaf 1982 was Happy Days te zien op Veronica.
Labels:
brt,
mork and mindy,
nederland,
televisie,
vlaanderen
dinsdag 31 maart 2009
TipTop en Nonkel Bob
TipTop was een Vlaams televisieprogramma uit de jaren '70, dat door Nonkel Bob werd gepresenteerd.
Jacob Hendrik (Bob) Davidse is een Vlaams presentator en mediapersoonlijkheid van Zeeuwse afkomst. Hij is beter bekend onder zijn koosnaampje "Nonkel Bob". Davidse begon als zanger. De zangboekjes met gitaarakkoorden die hij uitgaf zijn nog steeds vermaard in Vlaanderen. Vele latere beroemdheden hebben er gitaar mee leren spelen.
Hij was van 1955 tot 1985 onder de naam Nonkel Bob de presentator van jeugdprogramma's op de Vlaamse televisie, co-presentatrices waren tante Paula (Paula Semer), tante Rita, tante Berta en tante Ria (Mimi Peetermans) en Tante Terry (Terry Vanginderen) met Kraakje.
In 1955 zocht de toenmalige NIR presentators voor het eerste jeugduur op de tv Komt toch eens kijken. Het werd Bob Davidse, samen met Paula Semer. Bob deed onmiddellijk een oproep om een club te stichten, de zogenaamde Tv-Ohee Club. Het werd een overdonderend succes, tot 55.000 leden. Het bekendste liedje van Davidse was Vrolijke Vrienden. Later werd het programma omgedoopt tot TipTop en kreeg Davidse assistentie van Zaki en Kris Smet.
Jacob Hendrik (Bob) Davidse is een Vlaams presentator en mediapersoonlijkheid van Zeeuwse afkomst. Hij is beter bekend onder zijn koosnaampje "Nonkel Bob". Davidse begon als zanger. De zangboekjes met gitaarakkoorden die hij uitgaf zijn nog steeds vermaard in Vlaanderen. Vele latere beroemdheden hebben er gitaar mee leren spelen.
Hij was van 1955 tot 1985 onder de naam Nonkel Bob de presentator van jeugdprogramma's op de Vlaamse televisie, co-presentatrices waren tante Paula (Paula Semer), tante Rita, tante Berta en tante Ria (Mimi Peetermans) en Tante Terry (Terry Vanginderen) met Kraakje.
In 1955 zocht de toenmalige NIR presentators voor het eerste jeugduur op de tv Komt toch eens kijken. Het werd Bob Davidse, samen met Paula Semer. Bob deed onmiddellijk een oproep om een club te stichten, de zogenaamde Tv-Ohee Club. Het werd een overdonderend succes, tot 55.000 leden. Het bekendste liedje van Davidse was Vrolijke Vrienden. Later werd het programma omgedoopt tot TipTop en kreeg Davidse assistentie van Zaki en Kris Smet.
maandag 30 maart 2009
Ti-Ta Tovenaar - een terugblik
Eén van de meest populaire kinderseries op de Nederlandse televie, was Ti-Ta Tovenaar, een psychedelische trip van telkens 5 minuten door een magisch land. Ook in Vlaanderen werd hier gretig naar gekeken.
Ti-ta-tovenaar is een Nederlandse kindertelevisieserie uitgezonden door de NOS in de jaren '70 en in 2008/2009 door de AVRO. De serie uit de jaren zeventig werd in de jaren negentig herhaald door de TROS.
De hoofdrollen werden o.a. gespeeld door Ton Lensink, Maroesja Lacunes, Henk Votel, Tim Beekman, Riet Wieland Los, Sies Foletta, Ab van der Linden, Barry Stevens en Corry van der Linden. De regisseur was Ton Lensink.
Ti-ta-tovenaar werd in 1972 op het Nederlandse scherm gebracht. Het was een dagelijkse serie en iedere aflevering duurde maar ongeveer 5 minuten. Een bekende zin uit de serie is de tekst waarmee Ton Lensink elke aflevering afsloot: "Dat zien we morgen dan wel weer".
De hoofdrollen in de serie waren Ti-ta-tovenaar (Ton Lensink), Tika (Maroesja Lacunes), Tato toveraap, de grobbebollen en mensen op aarde zoals de buurvrouw (Riet Wieland Los), het heertje, de politieagent, het boertje en de kelner en kok van het eethuisje.
De serie gaat over Tika. Zij woont samen met haar vader in een luchtkasteel. Haar vader is een grote, verstrooide tovenaar met een beperking: hij kan geen aardbeien (zelf noemt hij ze aardbeziën) in kamelen veranderen. Samen beleven ze veel avonturen. De meeste worden veroorzaakt door Tato toveraap, die met zijn apenstreken de mensen op aarde de stuipen op het lijf jaagt. Vooral het keurige heertje moet het vaak ontgelden.
De serie was populair en er verschenen boeken, platen, poppen en later ook magische toverlantaarns en dergelijke. De serie heeft maar twee jaar gelopen (van 1972 tot 1974) maar is sindsdien al vele malen herhaald en werd ook in 2004 nog uitgezonden. Een bekende quote uit de serie is altijd nog "Dat zien we morgen dan wel weer".
Bron: Wikipedia
Ti-ta-tovenaar is een Nederlandse kindertelevisieserie uitgezonden door de NOS in de jaren '70 en in 2008/2009 door de AVRO. De serie uit de jaren zeventig werd in de jaren negentig herhaald door de TROS.
De hoofdrollen werden o.a. gespeeld door Ton Lensink, Maroesja Lacunes, Henk Votel, Tim Beekman, Riet Wieland Los, Sies Foletta, Ab van der Linden, Barry Stevens en Corry van der Linden. De regisseur was Ton Lensink.
Ti-ta-tovenaar werd in 1972 op het Nederlandse scherm gebracht. Het was een dagelijkse serie en iedere aflevering duurde maar ongeveer 5 minuten. Een bekende zin uit de serie is de tekst waarmee Ton Lensink elke aflevering afsloot: "Dat zien we morgen dan wel weer".
De hoofdrollen in de serie waren Ti-ta-tovenaar (Ton Lensink), Tika (Maroesja Lacunes), Tato toveraap, de grobbebollen en mensen op aarde zoals de buurvrouw (Riet Wieland Los), het heertje, de politieagent, het boertje en de kelner en kok van het eethuisje.
De serie gaat over Tika. Zij woont samen met haar vader in een luchtkasteel. Haar vader is een grote, verstrooide tovenaar met een beperking: hij kan geen aardbeien (zelf noemt hij ze aardbeziën) in kamelen veranderen. Samen beleven ze veel avonturen. De meeste worden veroorzaakt door Tato toveraap, die met zijn apenstreken de mensen op aarde de stuipen op het lijf jaagt. Vooral het keurige heertje moet het vaak ontgelden.
De serie was populair en er verschenen boeken, platen, poppen en later ook magische toverlantaarns en dergelijke. De serie heeft maar twee jaar gelopen (van 1972 tot 1974) maar is sindsdien al vele malen herhaald en werd ook in 2004 nog uitgezonden. Een bekende quote uit de serie is altijd nog "Dat zien we morgen dan wel weer".
Bron: Wikipedia
zondag 29 maart 2009
De Kat - een terugblik
De Kat is een televisieserie uit 1973 naar een scenario van Louis de Groof in een regie van Bert Struys en speelt in het fictieve plaatsje Holebeek. De serie bestaat uit 13 afleveringen en werd op locatie opgenomen in Carpentras en Mol.
David De Kat is een milieuactivist die, verkleed als kat, het opneemt tegen de lokale industrieel Oskar Dias, die met zijn bedrijf Af-Val een bedreiging is voor de natuur. Naarmate de serie vordert, stelt Dias zich inschikkelijker op, maar zijn dochter Helena neemt zich de bestrijding van de Kat zeer ter harte. De Kat rekent weliswaar steeds af met haar knokploegen, die steevast bestaan uit niet al te snuggere personen. De Kat krijgt hiervoor de hulp van Dias' echtgenote Nellie en ook van het nichtje van Dias, Andrea en coördineert zijn acties vanuit het landhuis Belmont.
Bron: wikipedia
David De Kat is een milieuactivist die, verkleed als kat, het opneemt tegen de lokale industrieel Oskar Dias, die met zijn bedrijf Af-Val een bedreiging is voor de natuur. Naarmate de serie vordert, stelt Dias zich inschikkelijker op, maar zijn dochter Helena neemt zich de bestrijding van de Kat zeer ter harte. De Kat rekent weliswaar steeds af met haar knokploegen, die steevast bestaan uit niet al te snuggere personen. De Kat krijgt hiervoor de hulp van Dias' echtgenote Nellie en ook van het nichtje van Dias, Andrea en coördineert zijn acties vanuit het landhuis Belmont.
Bron: wikipedia
Labels:
de kat,
milieuactivist,
televisie,
vlaanderen
Magister Magius - een terugblik
Magister Magius is een kinderserie die het eerst uitgezonden werd in 1974. De serie speelt zich af in 1524. Irena (Nora Tilley), een kristalwezen van de planeet Balmodor komt terecht op de Aarde. Het is haar opdracht om na te gaan waarom mensen zich soms onberekenbaar gedragen. Ze ontmoet Magister Magius (Willy Van Heesvelde), een alchimist uit Zarren. Daar leert ze dat mensen aangedaan onrecht lang onthouden en ze besluit om een poeder te maken dat mensen alles doet vergeten. Dit poeder is zeer gegeerd door Geraart (Ivo Pauwels) en de graaf van Nevele (Jef Demedts). Ridder Van Craendonck (Jan Verbiest), de sprekende ezel Morubazol en Magister Magius kunnen echter altijd het recht doen zegevieren. Overige acteurs zijn o.a. Ann Petersen, Marieke Van Leeuwen, Alex Cassiers, Bart Peeters en Stijn Peeters.
Bron; wikipedia.org
Bron; wikipedia.org
Labels:
ann petersen,
bart peeters,
televisie,
vlaanderen
zaterdag 28 maart 2009
Peppi en Kokki - een terugblik
Nog zo'n oerdegelijke telvisieserie was Peppi en Kokki, een Nederlands komisch duo en televisieserie, gespeeld door Gerard van Essen (de dikke Peppi) en Herman Kortekaas (de dunne Kokki). Het werd geschreven door Nan de Vries.
Hun act was geïnspireerd door de Dikke en de Dunne. Net als zij gebruikten ze slapstick humor. Dat deze humor van een veel simpeler niveau was dan bij Laurel en Hardy komt doordat Peppi en Kokki zich voornamelijk richtten op kinderen, terwijl hun Amerikaanse collega's een volwassen publiek voor ogen hadden. Net als de eerste Laurel & Hardy films, waren Peppi & Kokki ook stom. De filmpjes werden wel voorzien van een pianomuziek en een voice-over (Will van Selst en Bob Verstraete) die uitlegden wat er precies gebeurde.
De eenvoudige verhaaltjes draaien om twee matrozen die korte avonturen beleven op zoek naar een baantje om 'centjes te verdienen'.
Hun avonturen werden vanaf 1973 door de KRO als kinderprogramma op de Nederlandse televisie vertoond. Tot 1978 verschenen 78 afleveringen. In 1976 verscheen een film getiteld Peppi en Kokki bij de marine. In de jaren negentig werd de serie door de TROS herhaald, later gebeurde dit weer door de KRO.
In 1979 moest Herman Kortekaas vanwege een hernia zijn medewerking stoppen. Gerard van Essen heeft toen enige tijd met een andere acteur in de rol van Kokki gewerkt, maar dit is geen succes geworden. Hij is toen alleen verder gegaan, en trad op op (kinder)feesten en partijen.
Hun populariteit deed niet onder voor die van het vergelijkbare duo Bassie en Adriaan dat hen opvolgde en waarvan tussen 1978 en 1994 er 140 afleveringen op de tv verschenen. Het grote verschil tussen de beide duo's is dat laatstgenoemden de marketing en merchandising in eigen handen hielden.
Bron: wikipedia
Hun act was geïnspireerd door de Dikke en de Dunne. Net als zij gebruikten ze slapstick humor. Dat deze humor van een veel simpeler niveau was dan bij Laurel en Hardy komt doordat Peppi en Kokki zich voornamelijk richtten op kinderen, terwijl hun Amerikaanse collega's een volwassen publiek voor ogen hadden. Net als de eerste Laurel & Hardy films, waren Peppi & Kokki ook stom. De filmpjes werden wel voorzien van een pianomuziek en een voice-over (Will van Selst en Bob Verstraete) die uitlegden wat er precies gebeurde.
De eenvoudige verhaaltjes draaien om twee matrozen die korte avonturen beleven op zoek naar een baantje om 'centjes te verdienen'.
Hun avonturen werden vanaf 1973 door de KRO als kinderprogramma op de Nederlandse televisie vertoond. Tot 1978 verschenen 78 afleveringen. In 1976 verscheen een film getiteld Peppi en Kokki bij de marine. In de jaren negentig werd de serie door de TROS herhaald, later gebeurde dit weer door de KRO.
In 1979 moest Herman Kortekaas vanwege een hernia zijn medewerking stoppen. Gerard van Essen heeft toen enige tijd met een andere acteur in de rol van Kokki gewerkt, maar dit is geen succes geworden. Hij is toen alleen verder gegaan, en trad op op (kinder)feesten en partijen.
Hun populariteit deed niet onder voor die van het vergelijkbare duo Bassie en Adriaan dat hen opvolgde en waarvan tussen 1978 en 1994 er 140 afleveringen op de tv verschenen. Het grote verschil tussen de beide duo's is dat laatstgenoemden de marketing en merchandising in eigen handen hielden.
Bron: wikipedia
vrijdag 27 maart 2009
De Vloek van Woestewolf - een terugblik
Er was nog een serie uit Nederland die ik altijd bekeek, maar ik was de naam vergeten. Het was iets met "het mysterie van de Weerwolf" of zo, maar toen ik er met mijn vader over sprak, kwam de juiste titel weer naar boven: De Vloek van Woestewolf.
De vloek van Woestewolf is een Nederlandse televisieserie, die begin 1974 door de NOS werd uitgezonden op Nederland 2. Jeroen Krabbé speelde er in mee (Hertog Maximiliaan) en de serie werd geschreven door Paul Biegel en geregisseerd door Thijs Chanowski. Afleveringen werden gefilmd in een lege studio, waarna met de chroma key-techniek een door Carl Hollander getekend decor er achter werd geplakt. Biegels script zou later nog onder dezelfde naam worden uitgegeven in boekvorm.
De vloek van Woestewolf is een Nederlandse televisieserie, die begin 1974 door de NOS werd uitgezonden op Nederland 2. Jeroen Krabbé speelde er in mee (Hertog Maximiliaan) en de serie werd geschreven door Paul Biegel en geregisseerd door Thijs Chanowski. Afleveringen werden gefilmd in een lege studio, waarna met de chroma key-techniek een door Carl Hollander getekend decor er achter werd geplakt. Biegels script zou later nog onder dezelfde naam worden uitgegeven in boekvorm.
Klein, Klein Kleutertje - een terugblik
Klein, klein kleutertje is de oudste herinnering die ik heb als het over televisie gaat. Het is een Vlaamse kinderserie uit de jaren '60 en '70 die steeds begon met het kinderliedje Klein, klein kleutertje waarbij een bijbehorende animatiefilmpje werd getoond. Tante Terry presenteerde het programma met haar vriend, het eekhoorntje Kraakje. Beiden vertelden samen allerlei verhaaltjes. Chris Lomme heeft nog de stem van Kraakje vertolkt.
De tekst van het rijmpje :
Klein, klein kleutertje
Wat doe je in mijn hof?
Je plukt daar al de bloemetjes
En maakt het veel te grof!
O, mijn lieve mamaatje,
zeg het niet tegen papaatje.
Ik zal zoet naar school toe gaan
En de bloemetjes laten staan!
of
Mamaatje die zal kijven.
Papaatje die zal slaan.
Klein, klein kleutertje
ga hier maar gauw vandaan!
De tekst van het rijmpje :
Klein, klein kleutertje
Wat doe je in mijn hof?
Je plukt daar al de bloemetjes
En maakt het veel te grof!
O, mijn lieve mamaatje,
zeg het niet tegen papaatje.
Ik zal zoet naar school toe gaan
En de bloemetjes laten staan!
of
Mamaatje die zal kijven.
Papaatje die zal slaan.
Klein, klein kleutertje
ga hier maar gauw vandaan!
Q en Q - een terugblik
Eén van mijn favoriete programma's op de Nederlandse televisie in de jaren '70 was ongetwijfeld Q & Q.
Q & Q was een Nederlandse jeugdserie die door de KRO werd uitgezonden. De eerste reeks van 13 afleveringen kwam in 1974 op het scherm. In 1976 volgde een tweede 13-delige serie ("Kunst- en vliegwerk"). Twee jaar later ging een ingekorte versie van die serie als bioscoopfilm in roulatie.
Beide series werden geregisseerd door Bram van Erkel. Harrie Geelen en Joop Stokkermans verzorgden respectievelijk script en muziek. De herkenningsmelodie werd gezongen door Robert Long.
Q & Q gaat over de twee vrienden Aristides Quarles van Ispen en Wilbur Quant. Zowel in de eerste als in de tweede reeks komen ze door toeval enkele misdadigers op het spoor. Omdat ze door de volwassenen maar half worden geloofd, moeten ze zelf op onderzoek uitgaan, daarbij geholpen door Aristides' oudoom: 'opa' Reinier Quarles van Ispen. In de tweede serie worden ze bovendien bijgestaan door hun vriendinnetje Akkie Swaan.
In de eerste serie begint het avontuur wanneer de jongens in het bos vogels willen fotograferen. Bij het ontwikkelen van de foto's lijkt per ongeluk een dode man te zijn gefotografeerd. Dit gegeven is ontleend aan de film Blow-up van Michelangelo Antonioni.
De aanzet tot de tweede reeks is een telefoongesprek dat per ongeluk door Wilbur wordt afgeluisterd.
Q & Q was een Nederlandse jeugdserie die door de KRO werd uitgezonden. De eerste reeks van 13 afleveringen kwam in 1974 op het scherm. In 1976 volgde een tweede 13-delige serie ("Kunst- en vliegwerk"). Twee jaar later ging een ingekorte versie van die serie als bioscoopfilm in roulatie.
Beide series werden geregisseerd door Bram van Erkel. Harrie Geelen en Joop Stokkermans verzorgden respectievelijk script en muziek. De herkenningsmelodie werd gezongen door Robert Long.
Q & Q gaat over de twee vrienden Aristides Quarles van Ispen en Wilbur Quant. Zowel in de eerste als in de tweede reeks komen ze door toeval enkele misdadigers op het spoor. Omdat ze door de volwassenen maar half worden geloofd, moeten ze zelf op onderzoek uitgaan, daarbij geholpen door Aristides' oudoom: 'opa' Reinier Quarles van Ispen. In de tweede serie worden ze bovendien bijgestaan door hun vriendinnetje Akkie Swaan.
In de eerste serie begint het avontuur wanneer de jongens in het bos vogels willen fotograferen. Bij het ontwikkelen van de foto's lijkt per ongeluk een dode man te zijn gefotografeerd. Dit gegeven is ontleend aan de film Blow-up van Michelangelo Antonioni.
De aanzet tot de tweede reeks is een telefoongesprek dat per ongeluk door Wilbur wordt afgeluisterd.
Abonneren op:
Posts (Atom)